ຄຳແນະນຳທີ່ດີທີ່ສຸດສຳລັບການຮັກສາສິນຄ້າທີ່ເຮັດຈາກໂລຫະໃຫ້ຢູ່ຍືນນານ

ການເຂົ້າໃຈເຖິງກົນໄກການກັດກິນໃນສິນຄ້າທີ່ເຮັດຈາກໂລຫະ

ການເສື່ອມສະພາບທາງໄຟຟ້າເคมີ: ເປັນຫຍັງຄວາມຊື້ນ, ເກືອ, ແລະ ມົນລະພິດຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ການເສື່ອມສະພາບ ແລະ ສາຍເຫຼັກເປື່ອຍເລີງໄວຂຶ້ນໃນທອງແດງ, ເຫຼັກ, ແລະ ດີບຸກ

ເມື່ອຄວາມຊື້ນປະສົມກັບມົລະພິດທີ່ຢູ່ໃນອາກາດ ມັນຈະສ້າງເປັນຊັ້ນໄຟຟ້າເຄມີ (electrolyte layer) ເທິງເນື້ອເຄື່ອງທີ່ເຮັດຈາກໂລຫະ ເຊິ່ງເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງປະຕິກິລິຍາໄຟຟ້າເຄມີ (electrochemical reactions) ທີ່ເຮົາເອີ້ນວ່າການກັດກາຍ (corrosion). ວັດຖຸທີ່ເຮັດຈາກເຫຼັກມັກຈະປ່ຽນເປັນເສັ້ນເຫຼັກເປື່ອຍ (rust flakes) (Fe2O3) ໃນຂະນະທີ່ທອງແດງຈະມີຊັ້ນສີຂຽວງາມ (green patina) (CuCO3·Cu(OH)2) ເນື່ອງຈາກການສຳຜັດກັບຄາຣ໌ບອນເນດ (carbonates) ແລະ ໄດຣອັກຊີດ (hydroxides) ໃນອາກາດທີ່ຊື້ນ. ຊັ້ນສີຂຽວນີ້ແທ້ໆແລ້ວຈະປ້ອງກັນທອງແດງໄວ້ໃນໄລຍະຍາວ ແຕ່ສານທີ່ມີຊີເຣີ້ມ (sulfur compounds) ຈະເຮັດໃຫ້ມັນເຂັ້ມຂຶ້ນໄວຂຶ້ນກວ່າທີ່ໃຜຈະຕ້ອງການ. ສ່ວນເຂດທາງເໜືອທະເລນັ້ນເປັນເລື່ອງທີ່ແຕກຕ່າງກັນທັງໝົດ ເນື່ອງຈາກເກືອທີ່ຢູ່ໃນອາກາດຈະເຮັດໃຫ້ໂລຫະທັງໝົດກັດກາຍໄວຂຶ້ນເຖິງສາມເທົ່າເມື່ອທຽບກັບເຂດທີ່ຢູ່ໃນບໍລິເວນພາຍໃນທີ່ອາກາດແຫ້ງ. ຝົນທີ່ມີຄວາມເປັນເປັນເປັນ (acid rain) ເກີດຂຶ້ນເມື່ອຊີເຣີ້ມໄດອົກໄຊ (sulfur dioxide) ແລະ ໄນໂຕຣເຈັນໄອເດີດ (nitrogen oxides) ປະສົມກັບນ້ຳທີ່ຢູ່ເທິງໜ້າດິນ ເຊິ່ງຈະທຳລາຍຊັ້ນປ້ອງກັນທີ່ເຮັດໃຫ້ໂລຫະມີຄວາມຕ້ານທານ. ວັດຖຸທີ່ເຮັດຈາກດີບ (tin) ແລະ ໂລຫະເຫຼັກທີ່ມີສ່ວນປະກອບຂອງອາລ໌ລອຍຕ່ຳ (low alloy steels) ຈະໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກເຫດການນີ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ ເຊິ່ງອธິບາຍໄດ້ວ່າເປັນຫຍັງບ່ອນທີ່ເກັບອາຫານທີ່ເຮັດຈາກດີບ (tin cans) ແລະ ບ່ອນທີ່ເຮັດຈາກເຫຼັກບາງຊະນິດຈຶ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການສຶກສາ (signs of wear) ໄວໆໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີມົລະພິດ.

ຄວາມສ່ຽງທີ່ຊາວເຮັດດ້ວຍການເຊື່ອມໂລຫະຫຼາຍຊະນິດ (galvanic coupling) ໃນຜະລິດຕະພັນທີ່ເຮັດດ້ວຍໂລຫະຫຼາຍຊະນິດ—ແລະວິທີການປ້ອງກັນ

ຖ້າທອງແດງສຳຜັດກັບເຫລັກໃນເວລາທີ່ມີຄວາມຊື້ນຢູ່ຮອບໆ ຈະເກີດເຫດການທີ່ເອີ້ນວ່າ 'ການເຊື່ອມຕໍ່ໄຟຟ້າ (galvanic coupling)'. ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວ ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ເປັນການທີ່ໂລຫະທີ່ມີຄວາມເປັນເຄມີສູງກວ່າຈະເລີ່ມກິນເນື້ອເຫລັກກ່ອນເພື່ອປ້ອງກັນໂລຫະອີກຊິ້ນໜຶ່ງ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ການໃຊ້ຂໍ້ຕໍ່ທອງສຳລັບປະດັບຮູບປັ້ນເຫລັກ. ເມື່ອທັງສອງຊິ້ນນີ້ຖືກຈັດວາງຢູ່ຮ່ວມກັນໃນບ່ອນທີ່ໄຟຟ້າສາມາດລະລາຍໄດ້ ເຫລັກອາດຈະເກີດການກິນເນື້ອໄດ້ໄວເຖິງສອງເທົ່າເທື່ອເທື່ອທຽບກັບສະພາບປົກກະຕິ. ເພື່ອປ້ອງກັນບັນຫານີ້ ຄົນເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງຈັດຕັ້ງສິ່ງກີດຂວາງລະຫວ່າງໂລຫະທີ່ຕ່າງກັນ. ສ່ວນເທິງທີ່ເຮັດຈາກຢາງ (rubber gaskets) ຈະເຮັດວຽກໄດ້ດີ, ດັ່ງເດີມເທິງ nylon washers ທີ່ເຮົາທຸກຄົນມີຢູ່ໃນບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ. ອີກວິທີໜຶ່ງແມ່ນການເຄືອບທຸກໆບ່ອນຢ່າງທົ່ວເຖິງເພື່ອບໍ່ໃຫ້ໄຟຟ້າສາມາດລະລາຍໄດ້ລະຫວ່າງເນື້ອເທິງ. ແລະ ຢ່າງເປີດເຜີຍແລ້ວ ການເກັບຮັກສາໂລຫະໃຫ້ຫ່າງກັນກໍເປັນສິ່ງທີ່ເຫມາະສົມໃນບ່ອນທີ່ມີຄວາມຊື້ນສູງຢູ່ເสมື່ອ, ເຊັ່ນ: ພິພິດທະພັນ ຫຼື ສາງເກັບຮັກສາອຸປະກອນທີ່ອ່ອນໄຫວ.

ການເຄືອບທີ່ພິສູດແລ້ວວ່າປ້ອງກັນໂລຫະໄດ້ດີ ສຳລັບຜະລິດຕະພັນທີ່ເຮັດຈາກໂລຫະ

ການເຄືອບດ້ວຍຝຸ່ນ (powder coating) ເທືອບກັບ acrylics ທີ່ໃສ່ໄດ້ຊັດເຈນ: ການເປີດເຜີຍຂໍ້ດີ-ຂໍ້ເສຍໃນດ້ານຄວາມຕ້ານທາງຕໍ່ແສງ UV, ຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ, ແລະ ການຮັກສາລັກສະນະເກົ່າ (patina preservation)

ການເຄືອບດ້ວຍຜົງເຮັດວຽກໄດ້ດີຫຼາຍໃນການຕ້ານການສຶກສະຫຼາກ ແລະ ວັດຖຸເຄມີ ເນື່ອງຈາກມັນຖືກນຳໃຊ້ຜ່ານພະລັງງານໄຟຟ້າສະຖິຕິ, ເຊິ່ງສ້າງເປັນຊັ້ນຂອງໂປລີເມີທີ່ແໜ້ນ ແລະ ສອດຄ່ອງ. ແຕ່ມີຂໍ້ຈຳກັດຢູ່. ວັດຖຸນີ້ມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະແຕກຫຼຸດໄດ້ງ່າຍໃນສ່ວນທີ່ເປັນລາຍລະອຽດຂອງເຫຼັກ ຫຼື ວັດຖຸທີ່ຖືກເປີດ-ປິດອຸນຫະພູມຢູ່ເປັນປະຈຳ. ຊັ້ນເຄືອບອະຄຣິລິກທີ່ໃສ່ແສງແດດໄດ້ດີກວ່າທາງເລືອກອື່ນໆຫຼາຍ. ມັນບໍ່ເປັນສີເຫຼືອງຫຼັງຈາກຖືກທິ້ງໄວ້ໃນທີ່ເປີດເປົ່າເປັນເວລາຫຼາຍປີ ແລະ ຍິ່ງໃຫ້ທອງແດງ ແລະ ໂລຫະສີເຫຼືອງພັດທະນາຮູບລັກສະໜີທີ່ເກີດຂື້ນຕາມທຳມະຊາດໄປຕາມເວລາ, ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ນັກເກັບຂອງຫຼາຍຄົນຕ້ອງການເມື່ອຕ້ອງການຮັກສາວັດຖຸເກົ່າ. ແຕ່ຊັ້ນເຄືອບອະຄຣິລິກກໍມີຂໍ້ເສຍຢູ່ໜຶ່ງຄື: ມັນບໍ່ສາມາດຕ້ານການກັດກິນຈາກສາຍຟ້າ (rust) ໄດ້ດີເທົ່າທີ່ຄວນເມື່ອຖືກສຳຜັດກັບຄວາມຊຸ່ມຊື້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ການທົດສອບໃນຫ້ອງທົດລອງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ວັດຖຸທີ່ເຄືອບດ້ວຍຜົງຈະຢູ່ໄດ້ຍາວນານຂື້ນອີກ 8 ຫຼື 12 ປີເມື່ອນຳໄປໃຊ້ຢູ່ນອກບ້ານ ເມື່ອທຽບກັບການເຄືອບທົ່ວໄປ. ຊັ້ນເຄືອບອະຄຣິລິກຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດໃໝ່ທຸກໆ 2-3 ປີ ແຕ່ກໍຍັງປ້ອງກັນພື້ນຜິວໄດ້ດີຢູ່ ໂດຍບໍ່ເຮັດໃຫ້ເສຍຄວາມງົດງາມຂອງເນື້ອພື້ນ ແລະ ສີສັນທີ່ເຮັດໃຫ້ແຕ່ລະຊິ້ນມີຄວາມເປັນເອກະລັກ.

ນະໂວະເຄີດຕິງ ທີ່ມີຄວາມກ້າວໜ້າ: ສິລານທີ່ສາມາດຊ່ວຍຕົວເອງໃນການຮັກສາ ແລະ ຊັ້ນປ້ອງກັນທີ່ກັນນ້ຳ ສຳລັບຜະລິດຕະພັນເຄື່ອງເງິນ-ເຄື່ອງທອງທີ່ມີມູນຄ່າສູງ

ນາໂນເຄີດຕິງທີ່ທັນສະໄໝໃຊ້ໂປລີເມີທີ່ອີງໃສ່ຊີລິໂຄນເພື່ອສ້າງຊັ້ນປ້ອງກັນທີ່ບາງເປັນພິເສດ ແລະ ຊັດເຈນ ເຊິ່ງຊ່ວຍປ້ອງກັນຄວາມຊື້ນ ແລະ ຝຸ່ນໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ. ສູດສິລານບາງຊະນິດສາມາດຊ່ວຍຟື້ນຟູເສັ້ນແຕກນ້ອຍໆໄດ້ດ້ວຍຕົວເອງ ໂດຍຜ່ານການເคลື່ອນທີ່ຂອງໂມເລກຸນ ເຊິ່ງສາມາດປິ່ນປົວເສັ້ນແຕກໄດ້ພາຍໃນເວລາປະມານສາມວັນ. ຊັ້ນປ້ອງກັນທີ່ກັນນ້ຳນີ້ຈະຫຼຸດຜ່ອນການຢູ່ຕິດຂອງນ້ຳໃສ່ເນື້ອເຄື່ອງໝາຍໄດ້ປະມານ 92% ເມື່ອທຽບກັບສີລີແລນທົ່ວໄປ, ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ການກັດກິນເກີດຂຶ້ນຊ້າລົງຫຼາຍ. ພິພິທະພັນມີຄວາມພໍໃຈກັບເຄື່ອງເຄີດຕິງເຫຼົ່ານີ້ເປັນຢ່າງຍິ່ງ ເນື່ອງຈາກມັນສາມາດປ້ອງກັນວັດຖຸທີ່ມີຄຸນຄ່າໄດ້ເຖິງສິບປີ ໂດຍບໍ່ປ່ຽນແປງຮູບຮ່າງ ຫຼື ຄວາມຮູ້ສຶກເວລາສຳຜັດ. ການທົດສອບດ້ວຍການພົ່ນນ້ຳເຄື່ອງເຄີດຕິງທີ່ມີເກືອສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າເຄື່ອງເຄີດຕິງໃໝ່ເຫຼົ່ານີ້ມີປະສິດທິພາບດີຂຶ້ນປະມານສາມເທົ່າເມື່ອທຽບກັບວິທີການເກົ່າ, ດັ່ງນັ້ນມັນຈຶ່ງເປັນສິ່ງຈຳເປັນຫຼາຍສຳລັບບໍລິເວນທີ່ຢູ່ໃກ້ກັບທະເລ ຫຼື ບໍລິເວນທີ່ມີບັນຫາມົນລະພິດຫຼາຍ.

ບົດແນະນຳການດູແລທີ່ເໝາະສົມຕາມປະເພດວັດຖຸສຳລັບຜະລິດຕະພັນເຄື່ອງເງິນ-ເຄື່ອງທອງ

ທອງແດງ ແລະ ທອງສຳລັບ: ການຮັກສາຄວາມສົມດຸນລະຫວ່າງການພັດທະນາຂອງຊັ້ນປ້ອງກັນທຳມະຊາດ (patina) ແລະ ການຄວບຄຸມການກັດກິນ

ທອງແດງ ແລະ ທອງແດງ ພັດທະນາການປົກປ້ອງທາງທໍາມະຊາດຂອງຕົນເອງ ໃນໄລຍະເວລາ ຜ່ານສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ patina, ເຖິງແມ່ນວ່າ ຖ້າບໍ່ຖືກກວດກາ, ໂດຍສະເພາະເມື່ອຖືກສໍາຜັດກັບສິ່ງຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ອາກາດເກືອ ຫຼື ຝົນອາຊິດ, ໂລຫະດັ່ງກ່າວຈະເລີ່ມແຕກຫັກລົງ. ສໍາລັບສິ່ງຂອງທີ່ຖືກເກັບໄວ້ພາຍໃນ, ການໃຫ້ມັນເປັນຊັ້ນຂອງ wax microcrystalline ປະມານສອງຄັ້ງຕໍ່ປີ ເຮັດສິ່ງມະຫັດສະຈັນ. ພຽງແຕ່ເອົາຜ້າທີ່ສະອາດ ແລະ ເຮັດວຽກດ້ວຍທາດແຊມໃນຄ່ອຍໆ ມັນຈະຊ່ວຍຊັກຊ້າການມົວໃນຂະນະທີ່ຍັງປ່ອຍໃຫ້ສີທີ່ສວຍງາມພັດທະນາໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ເມື່ອຈັດການກັບຮູບປັ້ນກາງແຈ້ງ, ໃຫ້ລ້າງມັນໃຫ້ດີທຸກໆສາມເດືອນດ້ວຍສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ອ່ອນໂຍນເຊັ່ນ: ສະບູທີ່ບໍ່ມີ pH ປະສົມກັບນ້ ໍາ ທີ່ຖືກປັ່ນປ່ວນ. ຫຼັງຈາກລ້າງຢ່າງລະອຽດແລ້ວ, ໃຫ້ໃຊ້ lacquer ພິເສດທີ່ມີສານສະກັດກັ້ນ BTA ເຫຼົ່ານີ້ຊ່ວຍຮັກສາພື້ນຜິວໃຫ້ ຫມັ້ນ ຄົງຕໍ່ການເສຍຫາຍຕໍ່ໄປ. ຫລີກລ້ຽງຈາກຜະລິດຕະພັນທີ່ເຄັ່ງຄັດ ເມື່ອຜິວຫນັງຍັງມີການສ້າງຕັ້ງຢູ່ ພວກເຂົາຈະເອົາຜ້າປົກປ້ອງທີ່ ສໍາ ຄັນນັ້ນອອກໄປ. ການ ສັງ ເກດ ເບິ່ງ ແລະ ການ ຮັກສາ

ເຫຼັກສະຕາເລດ ແລະ ອາລູມີເນີ້ມ: ເມື່ອການປ້ອງກັນຜິວບໍ່ພໍເທົ່າໃດ—ແລະ ສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດແທນ

ການປ້ອງກັນດ້ວຍການເຮັດໃຫ້ເກີດຊັ້ນອັກຊີໄດ (Passivation) ສ້າງຊັ້ນອັກຊີໄດຂອງເຄື່ອງມືທີ່ມີສ່ວນປະກອບເປັນໂລຫະສະແຕນເລດ (chromium oxide) ແລະ ຊັ້ນອັກຊີໄດທຳມະຊາດເທິງພື້ນຜິວຂອງແທງກົມ (aluminum) ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ອົງປະກອບຄໍລາໄອດ (chlorides) ທີ່ມີຢູ່ໃນສະພາບແວດລ້ອມເຊັ່ນ: ເຂດທາງເຖິງທະເລ ຫຼື ເກືອທີ່ໃຊ້ເທິງທາງໃນລະດູໜາວ ສາມາດທຳລາຍຊັ້ນປ້ອງກັນຂອງໂລຫະສະແຕນເລດໄດ້ ໃນຂະນະທີ່ມື້ນີ້ (alkaline) ທີ່ເປື່ອນເປື້ອນສະພາບແວດລ້ອມຈະເຮັດໃຫ້ຊັ້ນປ້ອງກັນຂອງແທງກົມເສື່ອມສະພາບໄປຕາມເວລາ. ວິທີການປ້ອງກັນດ້ວຍການເຮັດໃຫ້ເກີດຊັ້ນອັກຊີໄດທີ່ມີການນຳໃຊ້ທົ່ວໄປບໍ່ໄດ້ຜົນດີເທົ່າໃດ. ວິທີທີ່ໜຶ່ງແມ່ນການລ້າງສິ່ງປົນເປື້ອນອອກດ້ວຍວິທີເຄມີ-ໄຟຟ້າ (electrochemically) ໂດຍໃຊ້ວິທີການທີ່ມີເອັດຊີດຊີຕຣິກ (citric acid) ຢູ່ທີ່ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນປະມານ 5% ເຊິ່ງໃຫ້ຄວາມຕ້ານທານຕໍ່ການກັດກິນທີ່ດີຂຶ້ນປະມານ 30% ເມື່ອທຽບກັບວິທີການທຳນອງທີ່ໃຊ້ເອັດຊີດໄນຕິກ (nitric acid) ແລະ ບໍ່ສ້າງຂີ້ເຫຍື້ອທີ່ເປັນພິດ, ສິ່ງນີ້ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນການຄົ້ນຄວ້າຂອງ NACE ປີ 2023 ກ່ຽວກັບເຕັກນິກການປ້ອງກັນດ້ວຍການເຮັດໃຫ້ເກີດຊັ້ນອັກຊີໄດດ້ວຍເອັດຊີດຊີຕຣິກ. ອີກວິທີໜຶ່ງແມ່ນການນຳໃຊ້ສານປ້ອງກັນທີ່ເປັນສ່ວນປະກອບປະສົມທີ່ມີສ່ວນປະກອບຂອງ silane ເຊິ່ງສາມາດເຊື່ອມຕໍ່ຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນກັບພື້ນຜິວຂອງໂລຫະ ແລະ ສະຫຼາບສົ່ງການປ້ອງກັນທີ່ຍືນຍາວ ແຕ່ຍັງຄົງເປີດຮັບການລະເຫີຍນໄດ້. ສຳລັບວັດຖຸທີ່ຕິດຕັ້ງຢູ່ໃຕ້ນ້ຳ ຫຼື ພາຍໃຕ້ດິນ, ການນຳໃຊ້ລະບົບການປ້ອງກັນດ້ວຍວິທີ cathodic protection ກໍເປັນທາງເລືອກທີ່ເໝາະສົມ. ແລະ ເມື່ອຈັດການກັບຊິ້ນສ່ວນທີ່ເຮັດດ້ວຍແທງກົມທີ່ຖືກນຳໃຊ້ຢ່າງໜັກ, ມີຫຼາຍຄົນຍັງຄົງເລືອກໃຊ້ຂະບວນການ anodizing ຕາມດ້ວຍການປິດຊີລິງດ້ວຍ nickel acetate ເປັນວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດເພື່ອປ້ອງກັນທັງການສຶກສາ (wear resistance) ແລະ ການກັດກິນ.